Boerien&Boerel

Het is weer lente

2011-04-02T21:14:00.004+02:00

Voor de winter waren de graszoden van de voortuin al omgedraaid. Min of meer in een impuls. We hadden behoefte aan wat anders, alsof er al niet werk genoeg is aan dit erf. Deze weken moest het gebeuren. Bij vrienden Nico en Anja mochten we een overschot aan plantjes uitsteken. Dan nog even langs het tuincentrum voor de extra's (toverhazelaars voor 5 euro sms'te Arnoud, onze altijd meedenkende tuinman). Vorige week extra grond bij van der Wiel gehaald. Deze week de schelpen laten komen. Anti-worteldoek klaargelegd en een stapel houtblokken die de kachel niet heeft gehaald deze winter. We zijn dol op paadjes maken... Sinds het labyrint heeft Rien hier een zekere bedrevenheid in gekregen. Het resultaat stemt tevreden. De boerenvoortuin heeft een wat exotischer uitstraling gekregen. Leuk voor de fietsers en wandelaars en nog leuker voor ons als we 's morgens bij de ontbijttafel uit het raam kijken. En nu blijven schoffelen...

Stilstand is vooruitgang

2010-12-22T11:11:00.006+01:00

2010 was voor ons het jaar van de stabilisatie na de hectische overgangen van de jaren daarvoor. Het betekende enerzijds rust, eindelijk even niks meer moeten van jezelf. Geen nieuwe projecten! Maar rust geeft weer onrust. Vooral in de zomer. Vragen als: Zijn we toch niet een slaaf van dit erf? Kunnen we de boomgaard niet verhuren? Zullen we er een 'ecofreak' op zetten in een pipowagentje of Mongoolse tent die er iets moois van maakt? De Bed&Breakfast liep goed. Leuke gasten ontvangen. Lange zomeravonden. Elly stortte zich alweer voor het derde seizoen op de fruitinmaak. En op de jamverkoop op de streekmarkten hier in Friesland. Ze heeft de moestuin naar voren gehaald, dichter bij de keuken. Hoezo rust?
Toch was het anders.
Het overlijden van Sam, mijn broer, was een enorme klap. Tegelijk was er de ernstige ziekte van Wiggert, mijn andere broer. Mijn vader werd opgenomen in het verpleeghuis. De nazomer kleurde verdriet maar gaf ook bezinning. Het versterkte een gevoel bij mij dat er iets moest veranderen, ook in mijn werk. Ik besloot me voor een periode alleen op mijn freelance werk in Soesterberg te richten en voor de tijd die overbleef ‘de leegte niet meer te ontwijken.’
Voor Elly is er altijd weer de kunst. Via ‘haar hundertwasser-mozaiek-WC’ bij ons in het huis begon ze zich steeds meer af te vragen hoe ze zichzelf creatief wilde uiten. Is het mogelijk om volgende zomer met een groep mensen ‘follies’ in de tuin te gaan maken? Een cursusgroep die hier in de zomer een week bivakkeert, die met organisch en sloopmateriaal werkt en onder begeleiding zijn eigen fantasie-bouwsels creëert? Hoe ziet kunst eruit als de natuur zijn invloed er op uitoefent?
Het was een jaar van voelen en stiller worden. Beelden, verwachtingen, mensen loslaten. Een antenne ontwikkelen voor wat niet 'werkt'. Hier 'buiten' ervaar je de seizoenen veel intenser. De winter lijkt stilstand maar er worden weer nieuwe krachten verzameld. Creatie heb je niet helemaal in de hand. Je ondergaat het ook. Het wordt hier kortom steeds organischer, steeds echter, steeds meer aangesloten op onszelf. Daarmee gaan we 2011 in. Een mooi avontuur!

Rien

Boerenmarkt

2010-09-08T22:06:00.003+02:00

http://www.noordzij-collage.com/boerenmarkt/2010/Welkom.html

Aanstaande zaterdag 11 september is er een boerenmarkt in Oldenboarn. Daar sta ik met mijn heerlijke huis gemaakte jammetjes.

Komt allen.

Elly

Appelplukdag

2010-09-08T21:17:00.004+02:00

Nederland Bloeit Appelplukdag 2010

Appelplukdag
In Nederland is veel moois te ontdekken.

Dé aanleiding om een kijkje te nemen op het puur Hollandse platteland is de Nederland Bloeit Appelplukdag die op zaterdag 18 september wordt gehouden. Fruittelers stellen hun boomgaarden die dag open voor het publiek. Iedereen kan die dag zelf plukken en zelf proeven, dat is het devies!

In de eigen regio kunt u een bezoek brengen aan Boerien&Boerel in Nij Beets. U bent op de Ripen 11 welkom tussen 11.00 uur en 17.00 uur. Rien en Elly hebben twee B&B-appartementen, een grote boomgaard en een labyrint achter in de tuin. Vorige jaren wisten met name ouders met hun kinderen de weg naar de Ripen te vinden.
‘We doen het er bij,’ zegt Elly, ‘en vinden het heerlijk om onze gasten en mensen die langs fietsen fruit of onze aparte jam te verkopen. Maar eerlijk gezegd vinden we al die contacten die daarmee ontstaan het leukst!’

Als u aankomt bij de Ripen krijgt u een mooi Nederland Bloeit-tasje. U kunt die zelf vullen, het liefst met z’n tweeën zodat iemand de trap kan vasthouden als u net dat mooie appeltje wilt plukken dat het hoogst hangt. U mag ook blijven picknicken in de tuin of een koffie met appeltaart nuttigen in de Werkplaats. Rien en Elly heten u hartelijke welkom. Meer informatie over deze dag is de vinden op http://www.nederlandbloeit.nl/. of http://www.boerienenboerel.blogspot.com/

Motor

2010-09-08T18:55:00.013+02:00

Wat kan een mens zichzelf in de weg zitten. Een 'intern conflict' noem je dat in therapeutische hulpverleningstermen. Ik heb dat nogal eens. Zo'n intern conflict. Terwijl ik doorgaans toch doorga voor normaal. Hoewel ik in een van mijn vorige berichten wel wat anders heb beweerd.
Wat is er aan de hand?
Ik heb een heldendaad gedaan!

Namelijk mijn motor te koop aangeboden. “Heb je dan een motor?” of “heb je die dan nog?”, zie ik een aantal mensen denken.
Ja dus. Een BMW R50-5. Die motor heb ik 34 jaar. Maar niet voor lang meer.

Ik neem afscheid.

Samen met mijn nichtje en neefje

Hoewel hij alweer een aantal jaren uit beeld is, want hij staat al die tijd bij mijn broer in de schuur. Waarom heeft dat zo lang geduurd om tot deze stap te komen. Om de doodsimpele reden, er was een geïnteresseerde koper. En ik vermoed dat mijn broer dat ding ook wel eens uit zijn schuur wilde hebben. En ja de feiten liegen niet. Mijn gedrag laat zien dat ik er niets meer mee doen.
Wat is dat dan toch om niet tot een besluit te komen hem weg te doen?
Het is mijn kindje geweest. Ik was verknocht aan die motor. Hoeveel leuke ritjes heb ik er mee gemaakt? Heel Nederland heb ik ermee rond gecrost. Maar ook, het gaf me een identiteit. Het was natuurlijk wel kek als ik met mijn jurk en high heals op die motor door het dorp scheurde.
En nu?
Heb ik het nog nodig om vereenzelvigd te worden met die motor. Nee, niet meer. Nou dan, dan kan je hem toch gewoon weg doen. Nee, niet gewoon.
Het is wat anders. Het is afscheid nemen. Dat doet pijn. Ook van een motor.
Ik heb er een traantje om gelaten. Rien moest even lachen. Hij begrijpt het wel.

Elly

lekker weertje

2010-08-30T04:55:00.005+02:00

Dit weekend loeit wind om het erf. Machtig. Een wilde dans van diep doorbuigende takken, regenvlagen in je gezicht en onrustig opvliegde vogels. Waar is de stilte gebleven? De enorme populieren langs de Ripen maken zo'n herrie dat je buiten luid moet praten om je verstaanbaar te maken. De elzen langs het erf zetten zich schrap. Zij moeten de boomgaard beschermen maar kunnen niet voorkomen dat het glimmende gras al snel vol met appeltjes en peertjes ligt. De oude kas kreunt. Hij wil nog niet instorten. De Ripen is niet alleen mooi weer toerisme. Het is een confrontatie met de elementen. Wat te zwak is ruimt het veld. En toch kan het zomaar zo zijn dat je een dag later in een oude stoel over het weiland zit te kijken terwijl het gras nog staat te dampen, de afgescheurde takken nog op de weg liggen en je bijna ademloos de stilte in je opneemt. Ook dit is Friesland.

Alle Dagen Heel Druk

2010-07-12T21:55:00.012+02:00

Sinds ik een nieuwe levensstijl heb aangemeten, lees minder consumpties gedrag en vooral geen alcohol meer, lijkt het alsof mijn ware aard naar boven komt. Nog niet zolang geleden heeft iemand gezegd:' zou het kunnen dat Elly adhd heeft? Ik heb het me afgevraagd en kwam tot de conclusie dat ik er misschien naast gelegen heb. Wat wil ik met het bovenstaande zeggen. Ik heb namelijk energie voor tien. En waar blijkt dat nu uit zal je je afvragen. De meest mensen die mij kennen, hebben het idee dat ik altijd maar bezig ben. Wel en niet waar. Sterker nog: Ik doe nog meer! En ik heb er veel lol in. Neem mijn project het mozaïek! Ik heb er een filmpje van gemaakt en dat wil ik met jullie delen.

Het moment dat er metershoog sneeuw lag, kwam ik tot de ontdekking geen hobbies te hebben.
Tja.
Een mens haalt zich wat op de hals, zou mijn moedertje van 95 jaar zeggen.
Gelukkig is zij nog in ons midden. Zaterdag komt ze wanneer ik mijn 55e verjaardag vier. Ze blijft slapen. Heerlijk.

labyrint

2010-06-18T10:34:00.021+02:00

Het labyrint achter op het erf zie ik als een ding van Rien. Ondanks dat Rien en ik het er vaak over hebben, loop ik het labyrint vrijwel niet en is nog niet in me opgekomen er over te schrijven.
Daar gaat vanaf nu verandering in komen.
Het labyrint heeft een rijkdom aan kennis, wijsheid, inspiratie en schoonheid. Neem ik dat wel genoeg tot me? Waarom loop ik het labyrint eigenlijk niet? Ben ik bevreesd voor mijn innerlijk?
Om daar eens meer naar te kijken heb ik in juni jl. de workshop bij Rien gevolgd. Het moest er toch eens van komen.
Ik was er helemaal klaar voor.
Wat was mijn innerlijk doel? Alvorens ik goed en wel mijn vraag kon stellen viel mijn oog op, jawel: onkruid! Ik keek en zag: werk!
Dat is niet best, zeggen ze hier in Fryslân.

Een week later moest ik hoognodig de moestuin van vijverwater voorzien. De gieter lag zeker achter. En ja hoor, het labyrint kwam steeds dichterbij, zag ik opeens een herkansing. Opnieuw liep ik het labyrint. Nu met de mantra: 'ik loop hier onbevangen. Ik loop hier onbevangen!' Dat gaf een heel ander gevoel. Wat is het leven toch heerlijk. Het befaamde glas half leeg of halfvol.

De lente is losgebarsten

2010-04-29T10:45:00.009+02:00

De eerste twee lammetjes zijn vanmorgen veilig ter wereld gekomen. Terwijl de nieuwbakken moeder nog druk staat schoon te likken, staan de andere drie op een afstandje te kijken. Zij moeten nog. Na een barre winter is er gelukkig weer genoeg gras voor hen in de boomgaard waar de peer al helemaal in de bloesem staat.

Het is één en al leven in de tuin. De merels proberen weer iets onhandigs tussen het oude hout achter het schuurtje. De rest scharrelt onder dakpannen of wriemelt in de stapel takken bij de composthoop. De eenden lopen opeens weer parmantig met zijn tweeën. Voortplanten, nesten bouwen, broeden en baren, dat is het wel zo'n beetje op het erf. En sommigen leggen het loodje, ook dat hoort er bij.

En voor wie tussen dit alles tot rust wil komen….Er is nog ruimte in de Bed&Breakfast in de meivakantie!

Winterslaap

2010-02-05T08:29:00.021+01:00

Heel lang heb ik niet aan de blog gedacht om weer eens iets te schrijven. Maar er begint iets van lente te gloren in het vroege ochtendlicht. En de avonden lengen steeds verder. Er is hoop. De zin om iets te melden komt terug. De sneeuwpret is bijna weg. Alleen de sloten zijn nog wit. De hertjes die hier hun habitat hebben rukken op tot in de tuinen.

Ze hebben de klimop kaal gevreten. Oh, wat leuk hertjes in de tuin. Totdat ze aan je spullen gaan knagen! Ach, die klimop redt zich wel.

Het ingesneeuwd zijn heeft mij goed gedaan. Heerlijk vond ik het. Zo net voor de kerst begon het. Even moest ik wennen. Wat moest ik toch gaan doen? Even niets dus. Totdat ik na een aantal weken tot het besef kwam dat ik helemaal geen hobbies heb. "Maar jij bent toch altijd zo lekker bezig in de tuin", zeggen mijn collega's.
Tja.
In kerstvakantie heb ik bij de Sleghte een boekje gekocht: "hoe te mozaieken?".
De daad bij het woord gevoegd heb ik een tegelsnijder gekocht, een maxizak tegellijm, restpartijen tegels bij de tegeltoko opgekocht. Zo hier en daar oude tegels van de verbouwing bij elkaar gesprokkeld , ook van collega een stapeltje gekregen en zie hier het resultaat van een aspirant tegelzetter.

2010-02-04T16:34:00.002+01:00

We verlangen al weer naar de zomer. Boek nu je vakantie bij ons.

Of plan een B&B bij je fiets- of wandeltocht in Friesland.

Rien en Elly

We wensen je een mooi nieuw jaar!

2010-01-05T17:38:00.003+01:00

klik op foto voor vergroting

Dat hadden we in jaren niet meer meegemaakt! Sneeuwpret op de Ripen..

2009-12-17T17:45:00.009+01:00

En dan plotseling...

2009-12-13T13:14:00.006+01:00

Tussen al die grijze dagen... Als de klei té vet is, de bomen té kaal, de horizon té leeg. Als het lijkt alsof je optimisme met de regen in de grond gezakt is. . Dan is één zo'n zonnige dag als vandaag weer genoeg. Plotseling dat lage licht dat maar niet hoger wil komen zodat je de hele dag lange schaduwen werpt. Je herneemt jezelf weer... plannen voor een nieuwe website, nieuwe arrangementen, nieuwe gasten volgend jaar.. Wacht maar...

nog zo'n beeld...afgelopen dinsdag 15/12

Aktiviteiten in de Werkplaats

2009-11-23T12:48:00.003+01:00

De komende zondag, 29 november, wordt een zondagmiddag vol rytme, poëzie en kleur. In onze werkplaats treedt de Theatergroep de Catalanen op met het muzikaal poëzieprogramma POAZZY. Theatergroep de Catalanen http://www.decatalanen.nl/ brengt al meer dan 10 jaar zelfgeschreven eenakters. Naast de eenakters is er ook met groot succes het programma POAZZY ontwikkeld. Met Jan Roeper, slagwerk en Hedwig Baartman en Ton Meijer, voordracht. Geen duistere literaire hoogstandjes maar poëzie van deze tijd, over deze tijd.

De ruimte is open vanaf 14.30 uur: Ripen 11, te Nij Beets
Entreeprijs 5 € inclusief een kopje koffie/thee.
Aanvang programma van 15 uur tot 17 uur.
Na afloop is er gelegenheid voor een hapje en een drankje.Gezien de beperkte plaatsen s.v.p. opgeven bij Elly Hoogeveen 06-46394445 / 0512-461511

Oogst

2009-10-11T20:34:00.036+02:00

Doorgaaans probeer ik een leuk verhaaltje te maken en de daarbij passende fotoos. In dit herfstige weer is dat bijna onmogelijk. Waarom moet dat eigenlijk? Zonnige, mooi uitkomende plaatjes. Het oog wil ook zou je kunnen zeggen. Vandaag dacht ik regenachtige plaatjes te maken. Dat is niet helemaal gelukt.

Het zijn plaatjes overeenkomstig met de sfeer. Het is de oogst van

de afgelopen weken en maanden. Het staan op een markt zorgt ervoor dat het product goed verkoopbaar is.

Hoewel we op de boerenmarkt niet veel afzet hadden. Dat ligt aan het weer! Altijd een goede reden.

Zonnebloemen, mais, walnoten, pompoenen, appelmoes en weer iets nieuws.

Dit witte ding is een bovist. Hij stond in het weiland. ik keek erop vanuit het keukenraan. Volgens Ton, de partner van Barbara, een oud collega van Rien, was hij eetbaar. Ik heb de bovist gebakken. Het is een te zachte substantie. Iets wattigs. Lekker, maar sterk van smaak. Leuk geprobeerd.

Heerlijk vlierbessenlikeur uit eigen tuin. Sap koken, vanille-suiker, rum 54 % en bottelen maar. Heerlijk.

Hier zie je de nieuwe schuur. Op de voorgrond een halve boom. De hoogstambrigade is langs geweest. Zij hebben nu de pruim en de kers gesnoeid.

Ik heb de vijver leeg geharkd. Resultaat een schone vijver en drie dagen last van spierpijn.

Elly

Wat in het vat zit verzuurt

2009-09-06T21:18:00.010+02:00

Wat gebeurt er als je een heel jaar bezig bent met wijn maken? Dan zie je flessen met prachtige kleuren waarvan je denkt dat het wijn aan het worden is. Je verheugt je op de dronk. En bij de laatste overheveling proef je het goddelijke vocht. En wat is het? Pis. Azijn. Bocht. Met andere woorden. Niet te zuipen. Wat een teleurstelling zeg. Het hele jaar ben ik bezig geweest met rode en witte wijn van de druif. Appelcider en kruisbeswijn.
De rode wijn smaakt wrang. De witte wijn kan zo verkocht worden als witte wijn azijn. De kruisbes gaat. De appelcider kweetniet.
Hevig teleurgesteld borrelt er in mij een gevoel wat er misschien al langer sluimert. Heb ik er nog wel zin in. Dat werk, het fruit, die inmaak.
Tja.
De volgende dag heb ik een man in Drachten opgebeld, die een paar weken geleden met zijn vrouw langs fietste en een lang leven van wijn maken achter de rug had. Ik heb wat tips gekregen. Of de wijn ermee te redden valt weet ik niet. Wel weet ik dat het spreekwoord, aldoende leert men, een waarheid als een koe bevat. Het lijkt mij wijs as soon as posible lid te worden van het wijnmakersgilde.
Boerel.

Uitrekken op de vroege morgen

2009-08-30T12:42:00.022+02:00

Als je op een willekeurige zondag wakker wordt en denkt: " Wat heb ik toch een heerlijk leven". Dan is dat een kadootje. Als je het gevoel krijgt dat het leven hier in Friesland een zekere vorm begint aan te nemen, waarvan je eerder nog niet het idee had wanneer en hoe dat ging gebeuren. En waar ligt dat nu aan? Aan dat we geïntegreeerd raken? Wat een stom woord is dat eigenlijk. Geïntegreerd! Ik wil het liever zo benoemen, dat we steeds meer mensen leren kennen, die hier net als wij een 'nieuw' leven aan het opbouwen zijn. Stellen die ook zo rond de 50 jaar zijn en waarmee veel herkenning en overeenkomsten te bespeuren valt. Die leren we kennen omdat zij ons artikel in de krant hebben gelezen en eens komen kennismaken. Even kijken hoe wij het nu doen.

Er wordt veel georganiseerd hier in de streek. Met veel enthousiasme en initiatief worden er braderieën en boerenmarkten georganiseerd. Afgelopen zaterdag stonden we alweer voor de tweede keer op de Stoppeldei, georganiseerd door het Damshûs. Het is een feest om mensen te spreken die je reeds kent, of via via leert kennen, omdat ook zij betrokkenheid hebben bij dezelfde interesses en bezigheden. Zij zijn ook bezig een bestaan op te bouwen. Niet met Boerenmarkten maar bijvoorbeeld met een beurs voor coachende en begeleidende beroepsoefenaars op 3 oktober te Gorredijk, waar Rien (Z-consult) aan deelneemt.
Via de fruitproducten leert de streek ons op een andere manier kennen. Fruit wat ik in gestolde vorm in potjes stop en bewust geen jam noem, want het spul loopt zo je brood af, net tussen je borsten of op je schone bloesje.
Met de waar sta ik op markten zoals in Akkrum. En ik neem deel aan de boerenmarkt van Oldeboarn, op 12 september.
Vandaag heb ik me voorgenomen eens rustig aan te doen. Ik moet zeggen het begon goed. Maar nu komen de kriebels weer. De wijn. Die heerlijke zwartebes-kruisbes wijn, die moet hoognodig gebotteld worden. Vóór de 12e.
Elly

Gezocht: een tuinman of -vrouw

2009-08-16T16:21:00.004+02:00

Wij op zoek naar iemand met levens- en tuinervaring die ons wil helpen in het onderhoud van de tuin. We denken daarbij aan onkruid wieden, een moestuin aanleggen, fruitbomen onderhouden. We zoeken iemand die net als wij verliefd wordt op dit erf, veel eigen initiatief heeft en ons tips kan geven over beplanting en groeiwijze.
We kunnen geen echt salaris bieden maar een (ruime) onkostenvergoeding behoort tot de mogelijkheden. Ook denken we aan een betaling ‘in natura’ zoals de opbrengst van de moestuin. Het maakt ons voorlopig niet uit hoeveel tijd je erin wil steken als het maar met enige regelmaat is. Lijkt het je wat? Of weet je iemand? Bel Rien op 0627308152 voor een afspraak om te kijken of het klikt tussen ons.

Bloemenpracht

2009-08-09T20:05:00.011+02:00

De zomer zomert. Maar toch komt het najaar er alweer aan. Daarom heb ik de bloemenpracht in onze tuin maar eens vastgelegd. Er komt meer op dan vorig jaar. Veel hebben we niet aangepland. Er komt meer op omdat we niet schoffelen. Geen tijd voor.

Rien gaat er met de bosmaaier doorheen.

Langs de vijver staat fier het kattekruid.

Verscholen tussen de stuiken en bloemen staan de dames te pronken. Het boze wief staat lekker tussen de bramen.

Waar ik ook altijd blij om wordt zijn deze dames. Ze weten inmiddels dat er in de huiskamer altijd wat te pikken valt. Regelmatig loopt ze een binnen rond. Ik werk ze eruit door een spoor van chips naar de uitgang te strooien.

We worden de laatste weken regelmatig geholpen door familie en vrienden. Zij bieden spontaan aan om te wieden of te schoffelen. Helemaal top. Het layrint is schoon dankzij zus en zwager. De brandnetels zijn er door een vriendin uit gehaald. Iemand anders weet weer te vertellen dat je brandnetelsap goed kan gebuiken tegen de miezerige pruimenboom. Van het afval maken we een berg.

Van het fruit heb ik al heel wat ingemaakt.

Op de braderie van Akkrum heb ik een groot deel van de voorraad van eigenaar verwisseld.

In de boomgaard gaan we een afrastering maken. Daar komen de schapen op te grazen. Zij zijn tenslotte heel goede grasmaaiers. Ze doen ook maar wat voor de kost.

Door schade en schande komen we een heel eind.

Pluk de dag

2009-07-24T22:21:00.006+02:00

Twee jonge vrouwen uit het wilde westen (Anne en Annick) hebben ons dit weekend met de bessen geholpen. Kruisbessen werden gekookt, taartrecepten bestudeerd en lege jampotten gevuld, terwijl de verhalen werden uitgewisseld en de mooi geverfde nieuwe vloer van de werkplaats langzaam rood kleurde. We hebben het concept al ‘bes en breakfast’ genoemd. Straks wordt het ‘braam en breakfast’ of ‘voor een appel en een ei’. Met fruitpluk je logies verdienen? We zullen zien wie er op afkomt. In ieder geval wordt het zo langzamerhand 'Pluktuin Boerien&Boerel'. Morgen maar langs de weg zetten. Vul een bakje voor een euro en geniet nog even van het uitzicht. Allemaal onbespoten en onbedoeld. En wie weet komt er wel een ballon langs want de ballonfeesten van Joure zijn weer begonnen. We zijn er gisteren speciaal voor op de fiets gesprongen. Friese avondluchten, intens groene weilanden, heerlijke landweggetjes en dan …. Een kikker in de lucht, of een ooievaar. Je gelooft je ogen niet.

De zomerwende

2009-06-27T07:52:00.041+02:00

Het openingsfeest op de Ripen was een hartverwarmende ervaring! Jan van der Beek hield een hele persoonlijke toespraak over onze zoektocht naar het realiseren van onze dromen. Daarna konden we onze plannen toelichten en knipten we een mooi bloemenlint door. Trots namen we de ooh's en aah's over de werkplaats en de B&B in ontvangst. Vervolgens liepen we door de boomgaard naar het labyrint. Het was heel indrukwekkend om 'de draad van Ariadne' met zijn allen naar het centrum van het labyrint te brengen.

Het eten, de leuke mensen, het weer dat precies op het goede moment meewerkte, het zitten rond het vuur tot laat in de avond..

Nagenieten? Kijk naar de prachtige reportage van Gerard Mets op www.gerardmets.nl!

pinksteren

2009-06-01T10:09:00.035+02:00

Wat is het verband tussen mijn impressies die ik in de fotoos wil laten zien? Ik denk, de schoonheid zoals de beleving van de tuin op mij overkomt. De houtmijt is gestapeld. De kersen gepukt. Vóór de spreeuwen hun slag hebben kunnen slaan.

De kersen rijper verder op de vriezer!

De tuin wordt langzamerhand omgevormd tot het plaatsje zoals ik het me had voorgesteld. Gras, hooi, ongeregeld.

Het dierenarsenaal wordt steeds wilder. Twee van de big five verblijven al in onze vijver.

Vandaag wordt de wijn overgeheveld.

Fijne Pinkerstdagen.

Elly

Transitie

2009-05-21T09:47:00.016+02:00

De laatste tijd kom ik niet meer aan schrijven toe vanwege de vele werkzaamheden. Maar vandaag wil ik graag een uitzondering maken. Waarom? Omdat we morgen de eeste gasten krijgen voor het nieuwe appartement, 'de schuurzolder'. Dat zet de boel enigzins onder druk. Klaas, de aannemer heeft gisteren de laatste dingen gedaan, hij heeft een mooi stukje werk afgeleverd. Ik ga vandaag schoonmaken en inrichten. De afgelopen weken heb ik geshopt en nog eens geshopt. Ik weet alles over de leenbakker, de xenos, de praxis en noem nog maar wat van die winkels op. Lampen kopen is echt moeilijk. Leuke lampen. Dat is niet gelukt. Ik heb op zolder twee keuken bolletjes gevonden, nieuwe fittingen gekocht bij Tolsma, de redder in nood die nooit nee in zijn winkeltje verkoopt.

Even een korte impressie hoe het was en nu is.

De aftimmering van de zolder. De ruimte in tweeen gedeeld met het 'mini' keukentje.

De schuur als schuur. Dezelfde positie. Nu met keuken en het open karakter van de pui.

Gisteravond heb ik in Assen twee Artifortstoelen via Marktplaats gekocht. Ze zitten heerlijk. De schuurzolder hebben we ingewijd door bijna twee flessen port kachel te maken.
Misschien is het overbodig om te zeggen dat we apetrots zijn.
Hoewel we bijna klaar zijn, moet er toch nog iets aan gebeuren. Ik ga maar eens de trapleuning verven.
Elly

Voorjaar

2009-05-06T21:44:00.009+02:00

Van hard werken word je niet moe. Ik weet niet waar ik dat vandaan heb. Het is waar en het is niet waar. Je wordt wel moe van werken, maar als je werkt doet wat je leuk vindt, ben je tevreden moe. Door het verven en me in allerlei bochten wringen heb ik zomaar het idee gekregen dat er niet veel hoeft te gebeuren of mijn middel breekt door tweeën. Niet klagen, maar dragen is ook zo'n cliché. Ik stop ermee.
Wat is er voor nieuws? De werkschuur en het appartement zijn geverfd! De oude schuur is niet meer? Het is prachtig geworden. Veel heb ik er niet aan gedaan. Klaas, de aannemer en Rien hebben meters gemaakt.
Nog even en dan hebben we de eerste gasten. Op de 22e hebben we de eerste boeking. Dus hard werken geblazen.
Wat maak je nog mee op zo'n erf.
Vogeltjes die in de kas op de tl-balken uitgebroed worden. Ik liet ze trots als een attractie aan mensen zien. Met een week zijn ze uitgevlogen. Ik maakte me nog zorgen hoe zij het gat in het dak konden vinden. Het is ze gelukt. Instinct zeker.

De boomgaard ziet er prachtig uit. Nog maar 45 bomen. Dat vinden we goed te doen. Er is veel gesnoeid. De takken verwerken we in een boomwal.

Organisch

2009-04-23T13:16:00.010+02:00

uitzicht uit het appartement dat bijna klaar is

We durven nauwelijks nog in de kas te komen. Een merel heeft er zijn intrek genomen. Tussen een stapel TL-buizen en de op zijn kant staande tuinbank heeft ze kunstig een nest gefabriceerd. Warm en beschut. Gelijk heeft ze. Elke keer als we binnenkomen lijkt ze even te willen blijven zitten en besluit dan toch maar met een verontwaardigde krijs weg te vliegen uit één van de vele gaten die de kas rijk is. Een paar dagen geleden zagen we iets roze en donzigs bewegen tussen de gespikkelde eitjes. De hele tuin is op dit moment overigens één grote kraamkamer. Het nog niet versnipperde snoeihout, de houtstapel, de eendenkorven. Alles piept, ritselt en krioelt van het leven.

Vanmorgen liep ik door onze sterk uitgedunde boomgaard en toen ik in de toegetakelde grond weer van alles omhoog zag schieten, besefte ik dat ik een besluit had genomen. Ik schaf het woord ‘onkruid’ af. Er mag, weliswaar tussen door mij bepaalde grenzen, groeien wat er groeit. Het is mijn ingrijplust, mijn door tuincentra en tijdschriften gevoede maakbaarheidsovertuiging die ingetoomd moet worden. Hier wil van alles ontstaan en dat verdient aandacht in plaats van een schoffel. Misschien heet dat wel organisch tuinieren. Organisch leven. Organisch coachen. Organiseren door het organische te eren. Dat lijkt me een mooi uitgangspunt voor Boerien&Boerel.

Rien

Kippenleed, moederschap en krachttraining

2009-03-15T17:31:00.023+01:00

Wat maak je zoal mee op een dag? Bij het kippenhok ligt een AH tas met een kip erin. Een dode kip. Die heb je wel vaker als je boodschappen hebt gedaan. Maar deze kip is vermoord. Door een steenmarter of een bunzing? Geen vos. Want die trekt alleen zijn kop eraf. Dan weet je dat ook weer. We hebben nu nog maar vier kippen. Eigenlijk, ja eigenlijk moet de deur van de ren op slot. We vergeten het wel eens. Ach, het ging gisteren toch ook goed. De kippenzusjes geven geen krimp als zij langs hun uiteengereten zus lopen. Die trippelen al pikkend naar wormpjes en graantjes en kijken niet op of om.
Het regent al het hele weekend. Maar wij? Ja wij werken door. Vandaag en gisteren ben ik bezig geweest met de voortuin. Dat is mijn terrein! De voortuin is voor de vrouw. Struiken snoeien, gewortelde loten van nieuwe bomen eruit trekken. Ondertussen heb ik meters prikkeldraad en gaas los gemaakt van de palen, want we willen het hek om de tuin weg hebben. Dat hek was nodig om de schapen tegen te houden. Nu kan je van het weidje zo de tuin in. Waar heb je het nu over zou je kunnen vragen. Het is het subtiele verschil van gesloten en open. Doordat ik de gaasafrastering heb weg gehaald is het erf open. Iets wat mij tot voor kort dwong om om te lopen, is niet meer. Geen hek. Gewoon doorlopen. Van de tuin naar het weitje. Is gevoel.

De schapen hebben even wat minder tuin. Dat brengt me op de mededeling dat er bij ons dit jaar geen lammetjes komen. De ram is er niet bij geweest. Even niet. Het bleek vorig jaar een hele verantwoordelijkheid.
De buurman, heeft een kudde schapen waar alweer twee lammetjes geboren zijn. Bij de kudde lopen twee rammetjes die zo te pas of te onpas zijn ooitjes bevrucht. Dat kunnen zomaar de dochters zijn. Inbreed is zo gepleegd. De buurman laat de natuur zijn gang gaan. Rien en ik waren vorig jaar helemaal in de bonen toen de lammetjes geboren werden. Buurman heeft er amper een oog voor. Mijn camera klikt. Het blijft leuk.

Het tweede jaar dat Rien en ik in Friesland wonen is alweer een paar maanden bezig. Vorig jaar deze tijd spraken wij dat in het voorjaar de schuur verbouwd moest zijn. Vorig jaar voorjaar gingen we open. Dat is dus niet gelukt. Maar dit jaar, ja dit jaar, gaat het lukken! 1 mei gaan we open. Open van wat? Van een tweede Bed&Breakfast! Jippie. Op de foto neem je het uitzicht waar vanuit de B&B. Niets houdt ons tegen om er zelf te verblijven.
Via marktplaats , in Goutum, heb ik een keuken gekocht. Onze timmerman gaat hem halen. Twee uur werk. Tegels voor de badkamer en toilet zijn er ook. Gehaald bij de Praxis. Oranje, bruin en grijs. En een cremige wandtegel. Ach, je moet het gewoon eens komen zien.

We hebben een voorlopig programma voor dit jaar:
- voorjaar : de opening van ons tweede B&B (feestelijk tintje)
- zomer : Bes and Breakfast (bessen plukken en ontbijt)
- herfst : appelplukdag (landelijke gebeurtenis)

Dit weekend wilde ik het hout gekloofd hebben. Het snoeien kwam ervoor in de plaats. Ik ben trots op wat ik bereikt heb. Spieren heb ik ontwikkeld door houthakkrachttraining. Ik kan al meer dan twee uur kloven, hakken en stapelen. De bijl van de buurman heb ik kapot geslagen. Hout hakken is best gevaarljk. Voor je het weet, zwaait de aks naar je been.

Op provinciaal gebied doe ik mee aan een cursus: Gastvrij Ondernemen. Dat wordt centraal geregeld door de provincie, uitgevoerd door Fries Landschap Beheer. Zuid-Oost Friesland op recreatieve en toeristische wijze op de kaart zetten. De volgende keer vertel ik daar meer over.

Elly

2009-02-18T21:20:00.000+01:00

Kippen zijn erg nieuwsgierig. Ze zijn heel gezellig. Wanneer ik de braam aan het snoeien ben, komen ze vlakbij rondschuifelen. Dan draaien ze met die kontjes en die pootjes schuiven de grond weg. Ze hebben de tussentuin al geheel onkruid vrij gemaakt.

Zij zijn er ook als de kippen bij nu we het hout aan het hakken zijn. Onder de houtblokken komen heel wat wormen tevoorschijn. Een van de kips kreeg een houtblok voor zijn kop. Gelukkig heeft zij dat overleefd.

De houthoop lag er al twee jaar bij en wordt nu gered. Nog even en het hout was verrot. Vorig weekend hebben we twee houtmijten gemaakt. Dat is stapel een hout met een takkenbos, in de vorm van een huisje. Om eerlijk te zijn was ik na een half uur gebroken. Rien heeft in zijn eentje zo'n hele mijt gemaakt. Ik ben trots op hem.

De verbouwing van de schuur vordert. De werkbank is gesloopt. die staat buiten. Gammel, zonder de steun van de muur.

Beneden is er een heuse trap naar boven. De badkamer en de toilet staan er ook. De pot en wastafel zijn geplaatst. De muren zijn betimmerd. Het isolatiemateriaal ertussen. Het lijkt bijna klaar.

Ontwikkelingen

2009-02-03T21:47:00.000+01:00

Sinds twee weken ervaar ik iedere dag de verandering. Wanneer ik thuis kom kijk ik naar het dak van de schuur. De ene dag is het nog bij het oude, het volgende moment zit er een gat in. Ik knipper met mijn ogen en zie daar onstaat een dakkapel. Niet te geloven, toch waar. De zolder is nu vrijwel geheel verbouwd. Klaas en Johan, de aannemers met gouden handen, gaan als razenden Roelanden tekeer.

En wat doen wij? Wij werken aan onze toekomst. Na een jaar plannen maken, bakkeleien, verder praten, ondanks de kredietcrisis gaan wij door met ademhalen. De plannen komen uit. Het is fantastisch dat we onze eigen werkelijkheid maken. Dat geeft zelfvertrouwen. We zijn dus in staat problemen in vragen om te zetten en daar een antwoord op te geven.

De boomsingel rond het erf is uitgedund. Om de andere boom is er een uit gehaald. In stukken gezaagd en over een poosje kunnen ze in de kachel. Er zit een nieuwe flexibele pijp in de schoorsteen, dus we kunnen nu zonder gevaar hout stoken.

De singel is gesnoeid door de mannen uit het dorp. Dat was nog een tegenprestatie in ruil voor de fruitbomen. Ieder de helft van het hout. Ik heb zo'n bewondering voor die deskundige mannen, en vrouwen, die in een korte tijd van die enorme klussen klaren, waar ik alleen maar tegenop zie. De boomgaard die in één ochtend geheel gevormsnoei. De singel in twee dagen gekapt. Die schuur! Dat wordt een heus echt verblijf waar we een (kleine) groep kunnen ontvangen. Een tweede B&B.

Ondertussen is de wasmachine overleden en staat er binnen een uur een nieuwe. Er zit een programma op voor spijkerbroeken. Dat is wat we nodig hebben.

De leerlingen van de vmbo hebben de laatste bomen eruit gehaald. Ze zijn afgelopen maandag begonnen met de aanleg van de houtwal. Het appartement is voor drie maanden verhuurd. Gezellig dat er nu licht brandt waneer ik thuis kom. Doorgaans kom ik in het aardedonker thuis. Rien zijn huis is waarschijnlijk verkocht. Het gaat als de rook.

Ik ben alweer met mijn tweede jaarcontract bij mijn werk bij MEE bezig. Er komt een vacature vrij. Het is anders dan Den Haag, maar het zijn de mensen waar ik van ben gaan houden. Ik voel me thuis.

En tot slot lopen de kippen los. Ze scharrelen door de tuin. Ook zoiets. Waarom doe je dat niet eerder. Om met een tegeltjes wijsheid te spreken, het komt wanneer de tijd er rijp voor is. Eerder is er geen ruimte voor. Het proces moet je doorlopen, eerder is er geen oplossing, gedachte, of wat er dan ook van komt. Alles op zijn tijd.

Ik voel me zomaar gelukkig.

2009-01-17T20:01:00.000+01:00

Vandaag heb ik een gevoel gehad wat ik nog niet eerder heb ervaren. Iets met ongeloof, verbazing, onderkoelde blijdschap. Zo'n gevoel dat je niets meer hoeft te doen. Het gevoel dat het helemaal goed is. Echt goed. En het was pas half 2 in de middag. Nadat ik de boel aan kant had, alles afgewassen, ben ik ben lekker gaan slapen op de bank. Wat was er gebeurd? Zestien vrijwilligers van de hoogstambrigade zijn langs geweest. Zij hebben 49 bomen gekortwiekt. Gesnoeid heet dat. Ze zijn, zo ik er naar kijk, als gekken te keer gegaan. Zeer deskundig en rigoureus. Ze zijn niet bang de 14 mannen en de twee vrouwen.

Voor de duvel niet bang.

Er is vormsnoei gedaan. Hele takken hebben ze eraf gezaagd. Kijken, overleggen, samen werken. Een goede werksfeer.

Zo ziet een boom er uit zonder snoei en even later zie je dit.
De rol van Rien en van mijzelf was van respectievelijk opruimen van de takken,
huisfotograaf, of liever gezegd boomgaardfotograaf, en het verzorgen van de catering. Dat laatste was in die van mij vertrouwde handen. Een appelcake van eigen appels en eieren. Op geleukt met cayennepeper. Erwtensoep en borsjt.

Door de bank genomen

2009-01-14T23:31:00.001+01:00

Rien en ik wonen alweer meer dan een jaar in Friesland. Een zekere gewenning treedt in. Dat klinkt wat onderkoeld. Het heeft meer te maken dat het eerste jaar een soort tropenjaar is geweest. We weten op basis van wat we in 2008 allemaal hebben mee gemaakt, wat ons het komende jaar en wachten staat. Bijvoorbeeld aanstaande zaterdag komt de hoogstambrigade, een club vrijwilligers, gelieerd aan Landschapsbeheer, met drie of misschien wel 15 mensen bij ons de fruitbomen snoeien. Wij doen uiteraard mee. Voorwaarden zijn een warme schaftruimte en een goede pan warme snert.
Vorig jaar kreeg ik de zenuwen, want al die 160 bomen, hoe moest dat nu toch. Ik wist niet te snoeien. En Rien al helemaal niet. We hebben toen uit armoede besloten het snoeioen maar eens een jaartjes over te slaan. Wat zou er tenslotte gebeuren? Een uit zijn voegen gegroeide boom? Je kan er het volgend niet meer bij om te snoeien? De appeltjes worden talrijker en kleiner. Wie zit daar nu eigenlijk mee? Tja als je het zo bekijkt!
Als je nu naar de boomgaard kijkt dan zie je een heel ander beeld. Het bevalt. Met de ervaring van vorig jaar is de rust begonnen. Blijft hard werken over. Maar weet jij wanneer het werk af is?

Natuurgebied de Deelen: de eerste tocht zit erop

2009-01-01T13:39:00.000+01:00

Friesland was nog nooit zo mooi winters, grimmig en tegelijk pittoresk, romantisch. Nog even wachten en we kunnen het natuurgebied de Deelen vanuit ons huis op de schaats bereiken. Gisteren bonden we de ijzers onder voor een eerste inspectie. Prachtig ijs. Strak. Zwart. Hele slagen door de witte riethalmen.

De billen en dijen hebben we twee vorige dagen getraind op ondergelopen land bij de Wijde EE. Na een uurtje word je beloond met een prachtige rode ondergaande zon.

Op natuurijs is het schaatsen te verkiezen boven het schaatsen in de ijshal van Thialf. Hoewel de gedachte een dezer winterdagen naar de schaatshal te gaan vorm begint te krijgen.

Rien en ik hebben daags voor het oude jaar nog even de 11 stedentocht gedaan. Niet op de schaats maar met de bus. Georganiseerd door Tryater. http://www.11stedetocht.nl/ Met de bus op weg naar de voorstellingen langs de Friese 11 steden. We startten ergens in een loods in Leeuwarden. We liepen over een glad ijzig bruggetje, tussen baggerpijpen geklemd, over de Zwette naar de overkant, waar de bus op ons wachtte. We

kregen een koptelefoon op en hoorden de hele dag allerlei verhalen, hoorspelen over de tocht der tochten. In 2009 bestaat de elfstedentocht 100 jaar. Dat wordt groots gevierd hier in Fryslân.

Eenmaal ergens op een tribune in de bocht bij het bruggetje van Seisbierum verrezen in het stoppelveld aan de horizon twee schaatsers. Ze kwamen droog schaatsend aan. Via een luidspeakersysteem waren we getuige van hun diepste gedachten. Je wilt niet weten wat er zoal schaatsend gedacht wordt. Lijkt jezelf wel.

Het was gelukkig mooi weer. Buiten de bus was het koud, de voorstellingen werden buiten gegeven of in een ijskoude loods. De voorstellingen waren inspirerend, verrassend, grappig, gelaagd. Het is niet goed uit te leggen wat een leuke dag het was.

Deze twee vakantieweken waren heerlijk. Veel gedaan. Maar wel thuis gebleven. Een badmeubel met bijpassende kast in de badkamer geïnstalleerd. Vriendinnen op bezoek die met oudjaar in ons vakantie-appartement hebben gelogeerd. Rien heeft groot fik gemaakt van de bomen uit eigen tuin. Om 12 uur vuurwerk aan de horizon. En de hele dag carbietklappen.

We wonen alweer één jaar hier. Ons tweede oud en nieuw in Friesland. Leuk.

Op het nieuwe jaar 2009.

Een fijn jaar voor iedereen.

ooit gehoord van het twintigvleklieveheersbeestje?

2008-12-22T19:24:00.000+01:00

Onlangs kregen we van Ruud Jansen, onze zeer geleerde bioloog-zwager, onderstaande reactie over een bezoek aan onze boomgaard. Curieus maar toch even doorlezen.. De boomgaard vanuit een heel ander perspectief....!

Boomgaard te Nij Beets: een eldorado voor kevers!
met aantekeningen over 2 lieveheersbeestjes.

Het was op 2 augustus 2008 dat we voor het eerst de Ripen 11 te Nij Beets aandeden. Ik ben een half uurtje door de boomgaard gewandeld op zoek naar kevers en andere insekten.
Op de elzen langs de rand van de boomgaard zaten veel zwarte larven van het elzenhaantje Agelastica alni. Verder klopte ik een aantal lieveheersbeestjes van deze elzen, waaronder een zeldzame soort die ik in geen 20 jaar ooit eerder heb gevangen!

Adalia bipunctata: tweestippelig lieveheersbeestje
Harmonia axyridis: aziatisch lieveheersbeestje*
Sospita vigintiguttata: twintigvleklieveheersbeestje!**
Propylea quatordecimpunctata: veertienstippelig lieveheersbeestje
Cis boleti: een boomzwamkever

*Harmonia axyridis ook wel ‘veelkleurig aziatisch lieveheersbeestje’ is een soort die oorspronkelijk uit China komt. Vanaf 2002 is de soort in Nederland in het wild aangetroffen. Sinds 1990 is H. axyridis voor het eerst ingezet als biologische bestrijder van bladluizen in kassen in west europa en sinds 1996 in de buitenteelt o.a. op houtfruit. (Cuppen et al. 2004). De soort is een ware zegentocht begonnen door Nederland en is inmiddels een van de algemeenste soorten. Pas in 2006 zijn er enkele exemplaren van deze soort in Friesland aangeland. De soort voelt zich kennelijk thuis in Friesland en kan nu in grote aantallen worden gevonden. In de boomgaard te Nij Beets kan hij een goede diensten bewijzen door het eten van 200-300 bladluizen per dag. De grote predatiecapaciteit (‘eetlust’) en het actief zijn bij relatief lage temperaturen (vanaf 9 °C) zijn grote voordelen.
** Sospita vigintiguttata
Een zeldzame soort uit vochtige biotopen in de nabijheid van elzen. Volgens Brakman (1966) alleen bekend uit Gelderland en Overijssel. Inmiddels ook in Friesland en Groningen gevangen.
Fürch (1967) noemt deze soort het mooiste lieveheersbeestje uit europa. Ik heb 2 afbeeldingen toegevoegd. Daarop is te zien de soort zwartwit is gevlekt. Voor wie precies telt: het zijn 20 stippen. Het gevangen exemplaar had op het schild gele vlekken op een zwarte ondergrond.

Foto’s van de ontwikkeling zijn te zien op: http://stippen.nl/development.php?soort=SOSVIG

Overige vangsten
In het haardhout kwam ik tegen:
Adarrus depressus een afgeplatte roofwants die onder schors jaagt naar houtkevers.

In schapenhokken zeefde ik een aantal kleine kevers, waarvan ik de volgende soorten op naam heb gebracht (een aantal kortschildkevers nog niet):
Ptinidium pusillum een haarvleugelkever
Acrotrichis sericans ,, ,,
Monotoma sp.
Oxyomus sylvestris een bladsprietkever

Conclusie
Mijn conclusie is dat als in een half uur al een dergelijk zeldzame kever tegenkomt, de boomgaard wel een kevereldorado moet zijn. Alle reden om de boomgaard te behouden en een om keer terug te komen!

Literatuur
Brakman PJ 1966. Lijst van Coleoptera uit Nederland en het omliggende gebied. Monographieën van de Nederlandsche Entomologische Vereeniging 2: i-x, 1-219.
Cuppen, J., Heijerman, Th., Wielink, P. van & A. Loomans. Het lieveheersbeestje HARMONIA AXYRIDIS in nederland: een aanwinst voor onze fauna of een ongewenste indringer (Coleoptera: Coccinellidae)? Nederlandse faunistische mededelingen 20: 1-12.
Fürch, H 1967. Familie Coccinellidae (marienkäfer) - Die Käfer Mitteleuropas 7: 227-278.

Ruud Jansen

Leuke contacten, mankracht en expertise in ruil voor bomen

2008-11-22T11:31:00.000+01:00

Het bomenplan werkt goed! Een vmbo school uit Heerenveen nam contact met ons op i.v.m. de inrichting van hun schooltuin. Zij nemen bomen en struiken over en komen tegelijk de komende weken klussen op ons erf. Afgelopen vrijdag zijn ze met veel enthousiasme begonnen. Verschillende mensen uit de omgeving komen ook een aantal bomen uitgraven en helpen ons tegelijk om bv. de singel om het erf te snoeien. Twee mensen uit Noord Holland kwamen zelfs de afsluitdijk over voor 4 bomen en bieden in ruil kennis over permacultuur op ons erf. Als deze fase achter de rug is komt er in januari een vrijwilligersgroep van Landschapsbeheer Friesland om de overige fruitbomen te snoeien. Zo verzamelen we mensen met liefde voor bomen, delen we expertise en leren we allerlei leuke mensen kennen. Wat wil je nog meer! Tegelijk wordt daarmee steeds duidelijker wat de mogelijkheden zijn voor 'Boerien en Boerel'. We zijn hier vorig jaar bewust gaan zitten met een heel open plan. Nu zien we hoe dit plan groeit terwijl we ingaan op datgene wat zich aandient in onze omgeving.

Een boom voor een karweitje

2008-10-21T10:56:00.000+02:00

De komende winter gaan wij onze boomgaard (160 bomen) herindelen. Daarom bieden we een aantal fruitbomen aan: appel, peer, kers en pruim. De bomen zijn ongeveer 6 jaar oud. Hoe gaat het in zijn werk:
1 -Begin november zullen we een aantal bomen aanmerken.
2 -Je organiseert zelf het uitgraven en afhalen. Vervoer op het erf kan geregeld worden. Voor het ‘resultaat’ ben je zelf verantwoordelijk.
3 -We hebben voorkeur voor mensen die meerdere bomen tegelijk willen overnemen
4 -Je betaalt geen geld maar je levert in goed overleg een kleine wederdienst in de boomgaard. (bv het snoeien van een aantal bomen, onkruid wieden, etc..)

Bel: 0627308152
Adres: Rien en Elly. Ripen 11 Nij Beets

Boerenwijn

2008-10-03T12:08:00.000+02:00

Voor je rust naar het platteland verhuizen... Dat was destijds een gedachtekronkel die zijn weerga niet kent. Wanneer ik op mijn werk soms vertel wat wij allemaal doen in een weekend vragen ze me vol ongeloof of ik nog wel tijd heb om te werken. Jazeker, want dat staat voorop. Ik zorg goed voor mijzelf en voor Rien. Ik kook een stevige boerenpot. Dat begin je wel te zien overigens. We gaan vroeg naar bed. Zien van het hele Friesland niet veel. Toch begin ik wat meer energie te krijgen. Een maand geleden ben ik op de yoga gegaan. Twee collega ‘s heb ik enthousiast gekregen om op de sportschool aan de overkant van mijn kantoor te gaan. Geen tijdverlies om te reizen. Lekker zo voor en na het werk. En bewegen maar!
Ik heb nog wel zorgen hoe we de appels kwijt raken. Eén appelplukdag verder en de zaterdagochtenden die we openstellen om te plukken, levert nog niet het gewenste resultaat op. Appelcider dan maar . Want van appelsap en de appelmoes krijg je op een gegeven moment toch genoeg. De druif hebben we geplukt, laten pulpgisten en die zit nu in de gistingsfles.

Daar komt nog een paar liter suikerwater bij. Het was nog een zenuwenwerk, omdat er veel fruitvliegjes rond zwermen. Die mogen niet in de wijn komen want die raakt op die manier verpest. Het was een hele operatie.
De kruisbessen die ook al maanden stond te wachten riepen: “doe nu eens iets. Ga ons eens overhevelen!” Met de wijn van vorig jaar is het goed gegaan. Die drinken wij geleidelijk op. Rien vindt de witte te zoet, de rode ook niet echt lekker. Ik mag ze allebei best smaken.
Dat was vorige week. Dit weekend ga ik de walnoten rapen. Hele kilo’s liggen er tussen de struiken. De laatste bramen gaan eraf. De aardbeien heb ik opgegeven. Ik kan niet alles bijhouden.
Oant sjen,
Boerel

De rode ster is kaal!

2008-09-14T11:11:00.000+02:00

De Rode Ster bleek een favouriete appel gisteren op de appelplukdag op de Ripen. Er kwamen veel ouders met kinderen die het belangrijk vonden om hun kroost te laten zien dat de appels niet bij Albert Hein gemaakt worden. Enthousiast werden de trapjes beklommen. De appel beet pakken, een draai naar rechts, als hij loslaat is hij klaar om gegeten te worden. Uiteindelijk is er zo gisteren 420 kg van de bomen gehaald. De appeltaart van Elly werd enorm gewaardeerd, de jam vond aftrek. De septemberzon deed zijn uiterste best om de gezellig keuvelende plukkers te verwarmen. Het was kortom weer een hele goede dag in Nij Beets.

2008-09-12T16:33:00.000+02:00

Heb je vandaag ook geluisterd naar Elly op omroep frysland en ben je van plan appelcider te maken? Hier is het recept waar ze over sprak:
Appelcider
Benodigdheden: Appelen: 50 kg geeft 25 liter sap; Gist en gistvoedingszout; Campdentabletten (sulfiet); Anti-pectine enzym (In Jubbega is een wijnwinkel waar je alle benodigdheden kunt kopen)
Voor het maken van cider is geen toevoeging van suiker nodig. Het alcoholpercentage wordt daardoor vrij laag. Cider is daardoor dan ook sneller drinkbaar. Alle soorten appels zijn bruikbaar ook gevallen appels. Wel moet een gedeelte zuur zijn b.v. goudrenetten. Zelfs kan een klein gedeelte peren worden gebruikt. Snijd rotte en aangestoken stukken weg. Snijd hak of stamp de vruchten fijn. Doe ze in een emmer met deksel (25ltr.), overgiet ze met lauw water tot ze net onderstaan. Voeg de giststarter toe en roer het geheel goed door. Dek de emmer af en plaats hem op een vrij warme plaats. Roer het geheel meerdere keren per dag door en laat het zo een week staan. Zeef dan het vocht af en pers de pulp goed uit. Doe dan de most in een gistingsfles(3/4 vol) met waterslot. Anty pectine enzym en sulfiet er bij. Hij zal direct doorgisten. Overhevelen na 6 à 8 weken en vul de fles aan, gebruik hiervoor puur appelsap. Hevel nog twee keer over, steeds na twee maanden en steeds de fles aanvullen. Na de laatste keer de wijn afproeven en eventueel suiker toevoegen, pas op hij kan opnieuw gaan gisten, doe dus de fles niet geheel vol. Is de wijn uitgegist en geklaard dan bottelen. Cider kan jong worden gedronken. Bewaar en serveer hem koel, (keldertemperatuur) te koud benadeelt de smaak. En natuurlijk bij alles steriel werken!

En morgen natuurlijk appelplukdag op de Ripen 11 in Nij Beets. Zie het bericht van zondag hieronder.

Zelf appels plukken in de boomgaard: 13 september

2008-09-07T21:50:00.000+02:00

Op 13 september vindt voor de vierde keer op rij de Landelijke Appelplukdag plaats. Ook wij stellen deze dag onze boomgaard open voor jong en oud die zelf zijn appels mag plukken. Er ligt een speciale appeltas voor u gereed. De campagne is een jaarlijk terugkerend initiatief van de stichting Vrienden van het Platteland, in nauwe samenwerking met de Land- en Tuinbouworganisaties, Boerenbond/Welkoop en Campina. Zie voor meer informatie http://www.vriendenvanhetplatteland.nl/.
Voor onze planning en door een beperkt aantal trappen is het fijn om even te laten weten dat je komt. Dan kunnen we een tijd afspreken en het plukken wat spreiden over de dag: 06 46394445

In het kader van de appelplukdag is Elly deze week
te horen op omrop Fryslan.
Elke dag om ongeveer 16.15 komt ze met een
lekker appelrecept. Zie hiervoor ook
http://www1.omropfryslan.nl/Radio_Omrop_Frysl%c3%a2n_Aktueel.aspx

De 'coming out'

2008-08-31T22:15:00.000+02:00

Gisteren waren Boerien en Boerel aktief op de 'stoppeldei' in Nij Beets. De stoppeldei verwijst naar de 'stoppels' die na de oogst overblijven op het veld. Demonstraties van oude ambachten en machines, een boerenmarkt, en een heel gezellig dorpsgebeuren. We stonden er met een kraam vol met jammetjes (Boerien en Boerel's 'pronte pruimenjam' bv.... een must voor elke Nij Beetster) en hadden de dag ervoor de mooiste appels van onze boomgaard gehaald. Een nieuw foldertje vertelde één en ander over onze ambities op deze plek. Er ontstonden leuke contacten, de jam vloog de kraam uit en zelfs de vroege appeltjes vonden aftrek. Nij Beetsters zijn tot nu hele hartelijke dorpsgenoten gebleken. De buren zijn zeer hulpvaardig alhoewel ze enigszins bezorgd maar ook geamuseerd naar onze inburgering op het platteland kijken. Ach...zelf vinden we dat we het niet zo gek doen. In augustus is het appartement bijna continu verhuurd, het fruit komt van de bomen en de plannen inspireren ons. Een geslaagde 'coming out' in Friesland.

Als God in Nij Beets

2008-08-03T11:00:00.001+02:00

De hitte van deze week deed ons smachten naar zwemwater. Water genoeg in Friesland maar mag je overal zomaar zwemmen? Wat bleek? Het nabijgelegen kanaal op 200 meter van ons huis bood een privézwembad waar geen hotel aan kan tippen. Gewoon in je zwembroek het weiland oversteken en vanaf het pontje dat de fietsers moet overzetten het verkoelende water inplonzen. Opdrogen op het hekje, nog eens omkijken naar je huis en je dan rijk voelen. Wat wil een mens nog meer...

De Abri van Ari

2008-07-11T12:08:00.001+02:00

Deze kwalificatie lijkt een oneerbiedige benaming voor wat ermee bedoeld is. Het betreft een prachtig mooi centrum te midden van het labyrinth. De buitenkant en de binnenkant is af. Een dakje moet er nog op, maar de fundamenten staan er. Dat hebben we gevierd met het roken van wierook, een rondedans en muziek.

Dit weekend gaat Rien een begin maken met het pad. Daar wordt de stapel stenen, die de vorige eigenaar heeft achtergelaten, voor gebruikt. Wat moet je met drie kuub stenen in je achtertuin? Gebruiken dus. Dan hebben we weer iets voor elkaar. Zo groeit het gebeuren hier.
Heel leuk. Vorige week heb ik mijn eerste eigen gepote aardappelen gerooid. Gekookt, gebakken en opgegeten. Heerlijk! Wat nog meer leuk is, dat we een heel maal hadden vanuit eigen tuin. Zo zelfvoorzienend bezig zijn is een heerlijk gevoel. Aards en onafhankelijk. De kruisbes roept om een kruistocht. Er zijn rode en witte. De witte is voor de jam, de rode voor de wijn. Voor deze operatie heb ik alles in huis gehaald bij de wijnwinkel te Jubbega. Gist, pecto-enzym, citroenzuur. Volgend jaar de eerste kruisbessenwijn. Het blijft spannend

De inmaak

2008-06-22T15:13:00.000+02:00

Wat komt er veel kijken bij inmaken. Je kan van aarbei: jam, sap, gelei en/of likeur maken. Wat te doen? Ik kan niet kiezen. Alles dan maar. Driftig ben ik bezig met de jampotjes schoon te maken met soda. Ze te verzamelen via collega’s, vrienden, familie en eigen keuken. Het afgelopen weekend waren Rien en ik langs een collega gefietst, ons enige uitje van die week, om met twee volle fietstassen met potjes thuis te komen en te ontdekken dat er een pakket door de TNT in de kas was gezet. Wat zou daar nu inzitten? Nieuwsgierig ontdekten we in het eerste deel lege eierdozen!? En wat schetst onze verbazing, onderin verpakt in kranten wel 20 lege potjes! Geen adres, geen plaatselijk suffertje, wel een aanwijzing op de doos van een paar sportloopschoenen. Hier was wel héél goed over nagedacht. Maar zeker weten komen we er heel snel genoeg achter wie dit pakket op heeft gestuurd. Deze verpakker kan niet wachten of zijn/haar verrassing over is gekomen.
Even later kwamen Saskia met vriendin helemaal uit Delft aangefietst. Ze zouden het weekend komen helpen met de rotte onderdelen van de kas vervangen, met de wijn in de flessen bottelen en aardbeisap maken. Eerst hadden zij veel last van spierpijn, maar met een lekker hapje uit eigen tuin, snijbiet en enorme grote radijzen,

die zo groot zijn geworden omdat ik ze vergeten was te rooien, kwamen ze wat bij hun positieven. Saskia kon het niet meer voor zich houden. Hebben jullie post gehad? Aha, dus jullie waren de daders.

De wijn is gebotteld, de kurk erop, 70 stuks staan te wachten tot consumptie. We hebben gelijk een paar flessen soldaat gemaakt. Heerlijk. Eén a twee flessen per week, dan komen we net het jaar rond.

Het buitenleven

2008-05-28T00:14:00.000+02:00

In de moestuin staan vier enorme rijen rabarber. Wel 60 stronken. Die eet je niet zomaar op. Ik geef zo wat weg. En ik probeer ook wat aan de weg te verkopen.Echt hard lopen doet het nog niet. Ook niet met de potten rabarberjam, de rabarberchutney en de rabarbermoes. Een pot heb ik laten vallen, weg winst. Onlangs hadden we een buurtvergadering van onze straat ivm het komende dorpsfeest. Wie had ooit gedacht dat ik mee zou doen aan een dergelijk iets. Ik vind het nu de gewoonste zaak van de wereld. Ter kennismaking heb we hen allemaal een potje van de chutney gegeven. Dat viel wel in goede aarde.
Gelukkig loopt de B&B wat beter. Er zijn al heel wat collega’s geweest van mijn vorige werk uit Den Haag. Heel leuk om hen te zien en te spreken. Laatst kreeg ik de foto-cd van mijn afscheid.Wat een feest was dat. Geweldig. En wat een herkenning om al die leuke lieve collega’s weer te zien op de cd. Zo kreeg ik deze week ook het personeelsblad, de meening met daarin de toespraak die Harry voor me had gemaakt. Ik heb de laatste tijd niet zo hard gelachen. Bedankt Harry.

We hebben onze handen vol aan het erf. De traktor hebben we aan de praat gekregen. Ik zal niet uitweiden hoe dat is gegaan. Iets met loodhoudende benzine, een lege accu, sleuteltje niet te vinden. De aanhouder wint.

De schapen zijn afgelopen zaterdag geschoren door de buurman. Hij was de eerste hier in de streek die met een zorgboerderij is begonnen. Dat scheren ging als de rook. Binnen twee uur had hij zeven schapen gedaan. Zo zonder de wol zijn ze toch wel erg mager. Toch maar weer bix geven. Het gras groeit niet hard met die droogte. Zo hebben we opeens hele andere vraagstukken.
De kippen hebben luis. Bloedluis. Dat is heel erg voor ze. Ook voor ons, want ze maken geen onderscheid, als wij de ren binnenkomen om de eieren te rapen.Via via bel ik een echte kippenluizenkenner en die beveelt roofmijt aan. Hij belt me als hij die gaat bestellen.
We wachten het af. Alles op zijn tied.

Niet alleen wij bouwen een nest...

2008-05-18T22:31:00.000+02:00

Vanmorgen ontdekten we het waterhoentje dat het midden van de vijver had uitgekozen voor zijn nest. Een desingwoning is het niet maar het heeft iets. Precies in het midden een paar rietstengels knakken. Wat afval uit de tuin ter versteviging en dan zo dat het eigenlijk toch niet opvalt. Sinds vandaag bewegen er kleine pluizebolletje om haar heen. Zodra we er aan komen vliegt de ontaarde moeder uit haar nest. Toch slim want ergens anders begint ze vreselijk lawaai te maken zodat we niet op de gedachte komen dat zijn kindjes nog bij het nest zijn.

Gisteren dronk de grond dorstig de broodnodige regen naar binnen. Het stof van deze heerlijke zonnige weken is weer afgewassen en de tuin staat er in prachtige kleuren bij. De afgelopen tijd hebben we 131 houtblokken versjouwd om de cirkel van het labyrint af te grenzen. Je moet een passie hebben...en een beetje gek zijn. Dan lukt het wel.

Levensweg en Lammetjes

2008-05-03T22:03:00.000+02:00

De tuin blijft ons enorm bezighouden in deze maand. Ondertussen worden de contouren van het labyrint achter in de tuin zichtbaar. Het lopen van een labyrint is een manier om na te denken over je eigen levensweg. Met het 'instampen' van het pad kon ik dat zelf weer ervaren. Met elke stap ontstaan weer verdere ideeën.

Rondom het labyrint de moestuin. Deze foto is speciaal voor Geert, die ons belangrijke adviezen heeft gegeven. De aardappels zitten er al in!

Elly houdt zich ondertussen ook bezig met de veestapel. We bezitten door alle lammetjes nu maar liefst 15 schapen. Niet alle moeders doen hun plicht voldoende dus Elly moet af en toe bijspringen.

De geur van versgemaaid gras

2008-04-25T14:27:00.000+02:00

We hebben de zitmaaier voor het eerst in gebruik genomen. Ken je dat... de geur van versgemaaid gras? De geur van lente, vitaliteit? Van herinneneringen aan je kindertijd toen je nog met je neus in het gras ging liggen?

Vooralsnog proberen we de komende twee weken de tuin 'schoon' te krijgen en te houden. Tegelijk kijken we naar ons toekomstideaal met deze tuin: meer ronde vormen, meer geheime plekjes, speelser, spiritueler. Dat gaat tijd kosten. En ondertussen niet vergeten om af en toe lekker in dit gras te gaan liggen.

de nieuwste aanwinst

2008-04-14T23:13:00.000+02:00

zo leuk.

buitengebeuren

2008-04-14T22:56:00.000+02:00

Er gebeurt van alles op een erf. Lammetjes worden geboren zonder dat ze je hulp nodig hebben. En dat is maar goed ook, want ze komen midden in de nacht. Vorige week zaterdag is een lammetje geboren en heeft het leven erbij gelaten. Een paar dagen later, op donderdag kwam er weer één ter wereld. Rien heeft geholpen. Het was een hele toestand. Het wilde niet. Gelukkig hebben we een buurman die alles van schapen weet. Hij gaf Rien een les in verloskunde. Probleem is nu dat dat schaap nog steeds niet stil staat om het lammetje te laten drinken. We moeten het een paar keer per dag aanleggen. Dit weekend kwamen er weer twee lammetjes 'vanzelf'. In één voorjaar raken we volleerde schapenverzorgers....

Alles wil eruit

2008-04-14T04:40:00.000+02:00

De lente geeft een drukte van jewelste op ons erf. Alles begint nu te bruisen en te leven en eist zijn plek op het erf. Zes lammetjes hebben zich de laatste weken letterlijk op deze wereld geworsteld, drie ervan mogen al op het dijkje om ons erf heen. De boomgaard begint zijn eerste bloesem prijs te geven. Het is nu elke dag kijken en genieten want anders mis je iets. En uiteraard is de strijd tegen het onkruid begonnen. De moestuin achterop het erf is weer bijna 'zwart'. In het midden is een grote cirkel afgezet waarbinnen we ons labyrint gaan bouwen. Uiteraard leidden we vol trots onze B&B-gasten de afgelopen twee weekenden over het erf. Want wat ons betreft wordt dit juist ook hun gebied.

De eerste gasten...

2008-03-30T10:51:00.000+02:00

...hebben inmiddels gelogeerd bij Boerien & Boerel en zijn enthousiast huiswaarts gekeerd. Binnenkort komen er nog meer nieuwe gasten en we zijn er blij mee om hen te verwennen.